|
Arkadaşlar bu bölüm için gönderen herkesin şiir leri eklenecektir şiir lerinizi
bekliyoruz....
ÖZLEYINCE
insan özleyince
sikica sariliyormus gönlüne
ne faydasizligi bitiriyor hasreti
nede yürege isliyor kudreti
insan özleyince
ic cekiyormus gizlice
insan özleyince
sokaklar artik dar
gökyüzü amansizca karanlik
ve ben cözümsüz bir bilmece
arkani dönüp gidince
insan özleyince
hasret tasinmazmis bedende
ne tadi kalir kalanda nede tuzu gidende
insa özledikce
sevdasi büyür kendinde
NAHIT CESME
DÖNÜSÜM
gece sabirsiz bir bekleyistir sevgi
dar vakitte isiyan günes gibidir sabahlari
gön ortasi insanin iligine kadar isler sicakligi
ve aksama dogru
hep ayni hüzün
NAHIT CESME
MUTLULUGUN ALBÜMÜ
eger biri resimliyorsa seni gönlünde
ve sen de objektifsen ona
deklanjöre basmak icin zaman kaybetme
yakaladigin sey
mutlulugun ta kendisidir albümünde
NAHIT CESME
ÖMRE ADANMAK
kimin bu günler geceler
bu aylar bu yillar kimin
adanmisligimiz var belki ömre
ama bu sayfasiz hayat nicin
kendimizi harciyoruz bu sicakliklarimizda
soklukluklarimiz zulamiz
kendimize kalan
sokulur kepaze bozguncular bizzatimiza
ilkin nevale yollar calimli müptelamiza
vebalciler dolmus haysiyetli agnostik inancimiza
talib olan talip olur her dem meblamiza
kimin ola bu günes ay
bu yildizlar bu bulutlar kime
geciyoruz sarpa sarmis ömürden
karartilmis bu gök kubbe yasam niye
benligimizin istismari bu eller
sebebi sebeplenmek gargara sözcükler
$irk edilir zaruri platonikler
nesli tahammülden gecen telaficiler
kimin bu kurnalar
bu deryalar bu ummanlar kimin
cekilmis sürme niyetine kara carsaflar
nefsimizi umarsizlastiran bu mavi atlas kime
curcuna hadiseler hakim olur otagimiza
belasi mahmurdur iftiramiza
igtiraflar kalir kendimize
usul usul usül kiymetlenir kadrimize
ömre kedermis megerse vasifsiz muazeretler
kimin bu dertler
söylenen bu nagmeler kime
yasayan ihparlarimizmis
gizli ihanetlerimizle
NAHIT CESME
iFADE YETMEZLiGi
hani
o bahar sabahinin uykusundan uyanipta
pencereyi acip
ve "merhaba"deyip günese
o en keskin bicaklarin seyrinden henüz cikmis
o dipsiz
o mahmur
o bulut bulut bakan gözlerden sizan
hala ince uykunun sersemligi kadar sessiz
ve derin rahatligini saglamisligin
ki o en hassas
ve o en hantal rüzgarlarin bile savuracagi
saclarinin
bir kac ahenkli havasiyla oksadigi
teninin
isikli dilinden cikmisligi
ve biten sicak kislarin
yarinki serinligi kadar taze
ve gülec yüzünün ifadesindeki temizliklerin
en kubbe dösündeki yerimi saglamisligimla
yüregime akitiyorum
$eyda gülüslü
sonsuz bakislarini
NAHIT CESME
SANMADILAR
sandilar ki
hicbir aska isabet etmemisti yüregim
onlar icin
vahim bir zamanin
suurunu kaybedisi gibiydi eslik etmem hayata
bos bir tebessümün
hic gereksiz vesairesi
ve neyin harciydi
bu yapici hayat tiplemesi
minik bir hicin
paradokslarla dolu mayismasiydi sanmalari
yüregimde daha hic bir deklanjör izi yok saniyorlardi
ve sabirda eritmistim sevdami parca parca
cimlendirilmis binlerce yasaktan biriydi hic gönülsüzlügüm
aski bana puslu bir aksam ciseleyisi olarak görüyorlardi
sandilar ki
bir kere bire zamanima sigdiramamistim
hic bir seni
seni
sanmadilar ki
senin gibi birisini
gönlümde seyyah gibi olusun hic sanmamalariydi
bilemediler
senin gibi birinin masumiyetim oldugunu
bir rediksiyon gibi sana kenet
ve seni
kararli bir aksam keyfi bildigimi
hic sanmadilar ki
tahammüden seni sevmekten
müebbeten hüküm giydigimi
NAHIT CESME
TESADÜF SEHRI
kos-koca berlin"de
ücümüzdük bugün
ne biz birilerini gördük
nede berlin sus-pustu
bir tek ücümüz kalabaliktik
bu tesadüf sehrinde
sen,ben ve askimiz
NAHIT CESME
UNUTTURULMAYAN
ferahliklar edin
ferah ol
en mecburi üzüntülerinde bile
haline memnuniyeti sizdir
gül
cünkü gülmeler sana
mutlulugu unutturmayacaklardir.
NAHIT CESME
HOSGELDIN SEVDAMA
Hos geldin sevdama
Miskin tavrimin apansiz istencesi
Hos geldin sevdama
Kalin gönlümün ince ezgisi
Hos geldin sevdama
Bir mozaik dogaclama paydamda
Hattatlar boyu islenesice ufkuma
Bir gece sizar gibi rüyama
Sefalar getirdin
Hos geldin sevdama
NAHİT ÇEŞME
TAMDA GIDECEK ZAMANDI
Tamda gidecek zamandi
Oysa sana
seni ne kadar cok sevdigimi söyleyecektim
Tamda gidecek zamandi
Halbuki sana ,
damitilmis ikramlik sevdadan sunacaktim
Tamda zipkin gibi saplandigini söyleyecektim yüregime
Endülüs esintilerinin sizdigi yerden koklayacaktim saclarini
Tamda gidecek zamandi
Muhaf mi tutacaksin simdi beni kendinden otantik sevdam
Ömrümün en ücra kösesinde tutuyordum sensizligi
Sirca satirlar isliyordum seyda gülüsüne
Sirf bana inanasin diye mürüvvetimi istimlak edecektim
Yüregimin avareligi inan düzmece
Ufkum ise sana olan tutkuma tabii
Tamda gidecek zamandi Gönlümde
kadrolastigini söyleyecektim sana tamda……….
NAHİT ÇEŞME
YASAMAK MI
yasamak mi
kara parcalarinin kurnazliginda
el degmeyen saf disi plaklarda
agiza alinmayan düslerde mi yasamak
yasamak mi
sihir merkebinin semeri üste
kopuk bir cümle degisiminde
saclara özgü pas alasimi renklerde yasamak mi
yasamak mi
timsali belli degil,kitaplarin sayfasinda
yatalakli örtülerin düzenbaz yastigi
ve kirilasi camlarin yarik cercevesinde mi yasamak
yasamak mi
bir cuma hutbe sonrasi
azrail"le seytan-i fikirlerde,dillerde
günahsiz bebelerin ellerinde
kana kan
dise dis
ve ölümle ic ice midir yasamak
yasamak mi
izahi ben de hic
NAHİT ÇEŞME
AH MILENDA
ah milenda
eksiktin oysa yüregimde daha
bir tutsaklik öykünün satirlari bu
ritmik bir gecenin agirliginda
kopup gittin gönlümde
ah milenda
hirpalanmis sevdamin enfes kivami
saci bicak,gözü deniz manzarali
bu kadar mi olmaliydi kimlikli yasantin
bu kadar mi erken gidisin
ah milenda
cok cabuktu oysa daha
hüviyetli mevcudiyetin miydi düsen hükmüne
yaksa peskes mi cektiler gecene
kaca kac diktiler
ne kadar ördüler yüregine
ah milenda
vebealin aldilar her harükarda
NAHİT ÇEŞME
BEN BIR KORKUYUM
ben bir korkuyum
dudaklarindan bosalan
yaprakta sallanan
yaprak dudaginda
ben damladayim yapraktaki
ha düstü ha düsecek bu korku
sen bir nehirsin
yüregime bosalan
caglayanlarla cosan
caglayan yüregimde
sen kacansin coskudan
ya hep tutsak
yada coktan duruldu bu nehir
sevdadan bir rüyayiz
aska gelen tabirdeki
bulutta kirilan
simsekcil bahar gönülleri
yagarken semsiye altindayiz
gürlerken
zamansiz gitmisizdir her birimiz
biz bir geciz
hüzne calmis gökteki yüzümüz
ciseleyen yaqmur degil
sırıl sıklam olan biziz
NAHİT ÇEŞME
GEL SEVEYIM SENI
muhayyer bir fikrim var
ben seni seveyim
sen yine pandomim bende
mübalaa etmek zorunda degilsin
tahammül et yeter
gel ben seni seveyim
iyi bir fikir bu
ziyan etme
istersen sana aktüel takinirim
yada bizon bir kürk alirim
sydney"de yasatayim seni ister misin
gel ben seveyim seni
önemlim degil hüsrana ugratsanda beni sonra
hadi
sirasi degil simdi nazin
merkezi seyyahin olayim
o en patika yerinden geceyim
hadi
vaziyetin akibetine ugratma beni
gel ben seveyim seni
sonra yine teget gecersin beni
NAHİT
ÇEŞME
ANLAMAYACAKLAR
öyle bir sevecegim ki seni
ifrit herifler duymayacaklar
öyle bir sevecegim ki seni
hasetlerinden catlayacaklar
bilmeyecekler mesalem oldugunu
ki gücendigimi bile bilmeyecekler sana
öyle bir sevecegim ki seni
gözardi edemeyecekler bana
bu bir tabakalanmis sevda atigi degil
telafisi
ömre keramet
bu bir figür bazinda gecisi yatay degil
nesri
aska delalet
magruzu düsmanima kalmasi degil bunun
vesikalilara
tümden hiyanet
öyle bir sevecegim ki seni
ha koptu
ha kopacak kiyamet
öyle bir sevecegim ki seni
ifrit herifler olmayacaklar
öyle bir sevecegim ki seni
hasetlerinden kopacaklar
öyle bir sevecegim ki seni
öldügümü bile anlamayacaklar
NAHİT ÇEŞME
Ask kadar taze olmali mükemmellik Hediye gibidir istisnalar ama hic kimse farkinda olmaz yalnizliginin nesi hos gelir ki yasamin veya nedir ki mutluluk hicmi tozu alinmaz sevginin yada tozu devamidir ömre her ne ise ömürlük elde kalan avuc ici kivaminda hasretlik bir dokunus kadar vahim olasiliklar bos ver sen kendine iyi bak
NAHİT ÇEŞME
ARTIK COK GEC GENCLIGIM
Artik cok gec gencligim
cocuklugumu yasamak icin
yeniden sevdalanmak icin
artik cok gec gencligim
yüzden akan serinligin sende kalsin
artik titreyerek söylenen notalarin portresindesin
artik cok gec gencligim
portatif rihtimlarin insani ferah eden en sarhos halimdesin
sana mükellef cocuklarin igtiraf satirlarisin bundan böyle
artik cok gec gencligim
bir ben kendimi sana islah edemedim
usulca sokuldun ferahligima
dalgin yanilgilarimin overlok yolarinda
ömrümün en dip yeri gencligim
ey ihtiyari düsünce
nedir senden cektigim
parkinson günleri böyle mi
sapsal bir bestecinin es"le dolu notalarinin en parcalanmis perde yeri
calsa dinlenmez
söylese gereksiz
hicli bir hicaz esnasi
detone bir akort ayari
kalirsin oldun olasi yanilgi diretmelerde
tarz insana alet olur
demek artik aska duyarli sanmalarin
akarnaklari doldurulamayan ekosundayim
desene artik
homojen veya heterojen bir maddenin yavas yavas cürüyüp paslanmasiymis bu mevsim
desene artik prozpektüs denilen nesnenin desifre zamaniymis bu iklim
artik cok gec gencligim
cocukca fikirlerin oynanilasi mesaisindeyim
yazik bir sancinin rutubet esasi
ve ic ceken bir evham hamligi
suyu siksam bütün nemini cikaracagim ama derman asisi bu azizlik
manorjistik caglarda calismanin en kesik tembelligi mi bu gecis
yoksa bol tavlanilan gönüllerin kücük umudu mu
yada bir sosyete iscisinin en samimi esantiyon algisi mi
artik cok gec gencligim
yasamak icin artik en azgin dalgalarda bosuna cabalamam bu
lehcelesiyor vucudum bölgelerimde
hayat aksanini degistiriyor git gide
ey ihtiyarlik
korkarim artik
sana da GÜLE GÜLE
NAHIT CESME AH GÜLÜM
fikrine sögüslendi bunlar
mahsun yüzüne
temiz gelecegine
sen sevmekte baska hic bir suc isleyemezdin gülüm
yoksa asil sucun bu muydu
ama sen
asktan yanada hic renk vermedin ki
ve hic bir edepsizligide olmadi sevginin
peki ya dilimdeki destansi söyletim
ben ne yaparim
nere giderim simdi bir basima
zaten eminim
simdiye kadar mutlak katil etmislerdir beni de
arananlar listesine
faili mechul olarak yazdirmak isteyecekler
ve ben hep en cok seni sevecegim
ve ben hep en cok seni
ve ben hep en cok !...............
Ahmet Aslan YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır,
Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var;
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.
Ataol BEHRAMOĞLU
| 
